02-09-2023 10:12
Επιμνημόσυνος λόγος του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη στο εθνικό μνημόσυνο του ήρωα Τομεάρχη της ΕΟΚΑ Μιχαλάκη Παρίδη, στη Βάβλα
Με ιδιαίτερη συγκίνηση βρίσκομαι σήμερα στη Βάβλα, εδώ όπου στις 27 Αυγούστου του 1958, ο ήρωας της ΕΟΚΑ Μιχαλάκης Παρίδης, πολιορκημένος στο κρησφύγετό του, στην οικία του δασκάλου Χρίστου Καραγιώργη, αρνήθηκε να παραδοθεί στους Άγγλους αποικιοκράτες και έπεσε μαχόμενος, στέλνοντας το μήνυμα μέσα από τις πράξεις του ότι: «Οι αγωνιστές της ελευθερίας δεν παραδίδονται, νικούν ή πεθαίνουν».
Επιτρέψτε μου, προτού προχωρήσω, να ευχαριστήσω θερμά τους διοργανωτές, την οικογένεια και τους συγγενείς του ήρωα, το Παρίδειο Δροσιάς Λάρνακας και τα Κοινοτικά Συμβούλια Αναφωτίας και Βάβλας για την ιδιαίτερα τιμητική για μένα πρόσκλησή τους.
Επιφορτισμένος με τη βαριά ευθύνη, την τιμή και το προνόμιο να αναφερθώ στο μεγαλείο και την παρακαταθήκη της θυσίας του Μιχαλάκη Παρίδη, επιτρέψτε μου μια ιστορική αναδρομή στη θυσία του, ανατρέχοντας στους καιρούς των ιδανικών που οδήγησαν στο θρύλο της ΕΟΚΑ, τον σημαντικότερο αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού.
Γεννημένος το 1933 στην Αναφωτία, ο Μιχαλάκης Παρίδης, παιδί μιας πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας, επέδειξε ιδιαίτερο ζήλο για τα Γράμματα. Όπως οι νέοι της τότε εποχής, γαλουχήθηκε με τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, εντάχθηκε στις τάξεις της ΠΕΟΝ και της ΟΧΕΝ, των οργανώσεων που πρωτοστατούσαν στις ενωτικές διεκδικήσεις του Κυπριακού Ελληνισμού και από τις οποίες είχαν στρατολογηθεί οι πρώτοι αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Έτσι μυήθηκε και στις τάξεις της ΕΟΚΑ, πριν ακόμη από την ευλογημένη μέρα της 1ης Απριλίου 1955, θέτοντας ως βασική του προτεραιότητα την ελευθερία της πατρίδας, την αυτοδιάθεση και την Ένωση της με την Ελλάδα.
Ο Παρίδης, στον θρυλικό εκείνο αγώνα, αποδείχτηκε μία από τις πιο κορυφαίες προσωπικότητες, αφού διακρινόταν για τη φλογερή πίστη του στον Χριστό και τη Μητέρα Πατρίδα, την πανίσχυρη και συναρπαστική προσωπικότητα, τον πατριωτισμό, την ανδρεία, την ευφυΐα, την ευρηματικότητα και κατά τη διάρκεια του αγώνα, τα ηγετικά του προσόντα.
Η έναρξη του Αγώνα την 1η Απριλίου το 1955 τον βρίσκει τομεάρχη Λάρνακος και επικεφαλής της ομάδας «Άρης», η οποία, μαζί με μέλη από την ομάδα «Κρόνος», πραγματοποίησε ανάμεσα σε πολλές άλλες δράσεις, τη βομβιστική επίθεση εναντίον της αίθουσας συνεδριάσεων του Δικαστηρίου Λάρνακας. Στην επιχείρηση ο Παρίδης συνελήφθη μαζί με τους συναγωνιστές του Σταύρο Ποσκώτη, Γιώργο Λυκούργο, Ξάνθο Ιακωβίδη και Ιάκωβο Καϊσερλίδη και οδηγήθηκε στο δικαστήριο, όπου και καταδικάστηκε σε επταετή φυλάκιση.
Δύο χρόνια αργότερα, τον Δεκέμβριο του 1957, κατάφερε να δραπετεύσει από το Νοσοκομείο Λευκωσίας, στο οποίο είχε μεταφερθεί για ιατρική περίθαλψη, έτσι ώστε να συνεχίσει τη δράση του. Από την περιοχή Αγλαντζιάς, όπου μεταφέρθηκε αρχικά για λίγες μέρες, προωθήθηκε στην περιοχή Λάρνακας, αρχικά στο χωριό Τρούλλοι, αργότερα στις Αγγλισίδες και από εκεί σε κρησφύγετο στην περιοχή του Αγίου Μηνά για να καταλήξει τελικά στη Βάβλα, αφού ο Διγενής τού ανέθεσε τον εκτός πόλης τομέα της Λάρνακας. Ως τομεάρχης της επαρχίας, κατάφερε να ανασυντάξει και να οργανώσει τις ομάδες των χωριών της περιοχής και να αποσπάσει τα συγχαρητήρια της Ηγεσίας του αγώνα για τη δράση και την προσφορά του.
Το πρωινό της 27ης Αυγούστου του 1958, οι Άγγλοι εισήλθαν στο χωριό, και μετά από πολύωρες έρευνες σε σπίτια και στο σχολείο της κοινότητας, κατάφεραν να τον εντοπίσουν, καλώντας τον να παραδοθεί. Ο Μιχαλάκης Παρίδης, παρά το γεγονός ότι πληροφορήθηκε την άφιξη των Άγγλων στρατιωτών και των Τούρκων επικουρικών στην περιοχή, έτοιμος πια και αποφασισμένος να αναμετρήσει τη λεβεντιά του μαζί τους, αρνήθηκε να εγκαταλείψει το χωριό και αποφάσισε να δώσει μόνος του την τελευταία μάχη.
Για 49 χρόνια, οι τραγικές συνέπειες της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής παραμένουν αναλλοίωτες: Οι πρόσφυγες, οι αγνοούμενοι, οι εγκλωβισμένοι, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών του κυπριακού λαού αποτελούν τα αδιάσειστα τεκμήρια της συνεχιζόμενης διεθνούς παρανομίας εις βάρος της Κύπρου.
Δεν μπορεί να είναι αυτή η μοίρα μας. Δεν είναι για μια τέτοια πατρίδα που θυσιάστηκε ο Μιχαλάκης Παρίδης. Η ιστορική μας ευθύνη δεν είναι τίποτα άλλο από το να αποκαταστήσουμε την ιστορική συνέχεια στον τόπο μας και με αυτό τον τρόπο να διασφαλίσουμε το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού σε τούτο τον τόπο. Στο κρίσιμο διάστημα που διερχόμαστε, επικεντρωνόμαστε, στη βάση συγκεκριμένου σχεδιασμού, προκειμένου να επαναρχίσουν οι συνομιλίες και να επιτύχουμε τον τερματισμό της κατοχής, την επανένωση της πατρίδας μας, προκειμένου να απαλλάξουμε την πατρίδα μας από τα κατοχικά στρατεύματα, και να διαμορφώσουμε συνθήκες ειρήνης και προοπτικής για το μέλλον.
Από την πρώτη ημέρα έχω επισημάνει ότι ο μόνος δρόμος που υπάρχει για εμάς είναι ο δρόμος της προόδου, της συνεργασίας και της ειρήνης, ο δρόμος της εντατικοποίησης κάθε προσπάθειας για σπάσιμο του αδιεξόδου και για επανέναρξη των συνομιλιών το συντομότερο δυνατόν, για την επίτευξη της πολυπόθητης απελευθέρωσης, της επιδιωκόμενης λύσης, της επανένωσης του τόπου μας. Γι’ αυτό ξεκινήσαμε μια μεγάλη διπλωματική προσπάθεια, με στόχο το αμοιβαίο όφελος για όλους τους εμπλεκόμενους.
Εργαζόμαστε για να πετύχουμε εξελίξεις που θα μετατρέπουν τους Ευρωπαίους πολίτες της Κύπρου σε πολίτες πρώτης κατηγορίας και όχι δεύτερης, όπως είναι σήμερα, εφόσον τόσα χρόνια μετά εξακολουθούμε να στερούμαστε βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών στην ίδια μας την πατρίδα. Και είναι σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο που θεωρώ ότι τόσο η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2ο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου, όπως και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Οκτωβρίου, είναι καθοριστικής, κομβικής σημασίας για την προσπάθεια και την προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών.
Στέλνω, λοιπόν, ξεκάθαρο μήνυμα ότι σε καμία απολύτως περίπτωση δεν συμβιβαζόμαστε με την κατοχή και τα τραγικά απότοκά της. Εργαζόμαστε εντατικά και μεθοδικά για μια λύση στη βάση των σχετικών ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών, συμβατή με τις αρχές και τις αξίες της ΕΕ και του κοινοτικού κεκτημένου, μια λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Μια λύση λειτουργική και βιώσιμη, που επιτέλους θα καθιστά την Κύπρο ένα κανονικό και λειτουργικό κράτος. Ένα κράτος που να επιτρέπει σε όλους τους νόμιμους πολίτες του να ζουν σε συνθήκες ευημερίας, ασφάλειας, αμοιβαίου σεβασμού και εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους, χωρίς εξαιρέσεις.
Η διαίρεση της πατρίδας μας ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής είναι μια τεράστια ανωμαλία στην καρδιά της Ευρώπης και δεν μπορεί να αποτελεί σε καμιά απολύτως περίπτωση το μέλλον της πατρίδας μας.
Για να πετύχουμε όλα αυτά οραματιζόμαστε, για να πετύχουμε την άρση του αδιεξόδου και να επαναρχίσουν οι συνομιλίες που, ναι, θα μας οδηγήσουν στην επίλυση του Κυπριακού, η ύπαρξη ενός αρραγούς εσωτερικού μετώπου είναι απόλυτη προϋπόθεση. Και ναι, θέλω να εκφράσω την απόλυτή μου ικανοποίηση για τη συζήτηση και τα αποτελέσματα της χθεσινής συνάντησης του Εθνικού Συμβουλίου, να χαιρετίσω τις τοποθετήσεις που έγιναν που, ανάμεσα σε άλλα, στέλνουν μηνύματα, τόσο στο εσωτερικό, αλλά ιδιαίτερα στο εξωτερικό σε μια κρίσιμη συγκυρία για το Κυπριακό.
Αυτή την ώρα της εθνικής μνήμης, αποτιμώντας τη θυσία των ηρώων μας, τη θυσία του ηρωομάρτυρα Μιχαλάκη Παρίδη, οφείλουμε να αναλογιστούμε και τις δικές μας ιστορικές ευθύνες και το χρέος μας προς την πατρίδα. Μόνο έτσι θα τιμήσουμε πραγματικά τη μνήμη του.
Ηθική μας επιταγή και φόρος τιμής, τόσο απέναντι στον Μιχαλάκη Παρίδη που προσέφερε τα 25 του χρόνια ως μαγιά στο απελευθερωτικό έπος όσο και απέναντι στους άλλους αγωνιστές της πατρίδας μας, είναι να σταθούμε με ευλάβεια μπροστά στο παράστημά τους, να αντλήσουμε διδάγματα από τη θυσία τους και ενωμένοι να διεκδικήσουμε την επανένωση της πατρίδας μας.
Αιωνία του η μνήμη.
(ΡΜ/ΜΒ)
Σχετικά Ανακοινωθέντα
01-09-2024 13:00
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μεταβαίνει στην Κρήτη
29-08-2024 17:01
Ανακοίνωση της Προεδρίας της Δημοκρατίας
29-08-2024 10:31
Τελετή διαβεβαίωσης του νέου Υπαρχηγού της Εθνικής Φρουράς