16-03-2024 10:11
Χαιρετισμός της Επικεφαλής Ανθρωπιστικών Θεμάτων Αγνοουμένων και Εγκλωβισμένων κας Άννας Αριστοτέλους στην εκδήλωση «Κάθε Γυναίκα και Μια Ιστορία – Γυναίκες Σύμβολα της Κύπρου», χθες
Καταρχάς επιτρέψετε μου να καλωσορίσω και να ευχαριστήσω τον Εξοχότατο Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Νίκο Χριστοδουλίδη που μας τιμά με την παρουσία του και που έθεσε την παρούσα εκδήλωση υπό την αιγίδα του, καθώς και για την έμπρακτη στήριξή του στην προώθηση των ανθρωπιστικών θεμάτων των εγκλωβισμένων και αγνοουμένων μας. Για αυτό οφείλω να σας εκφράσω δημοσίως τις ευχαριστίες μας.
Πενήντα χρόνια από την τουρκική εισβολή. Μισός αιώνας από τότε που ήχησαν οι σειρήνες. Από τότε που οι Τούρκοι σκόρπισαν τον όλεθρο, που μοίρασαν την πατρίδα μας στα δύο. Γονείς έχασαν τα παιδιά τους, παιδιά έχασαν τους γονείς τους. Μανάδες και σύζυγοι που περιμένουν καρτερικά τους δικούς τους ανθρώπους, μανάδες που έφυγαν με τον καημό και δεν έμαθαν για την τύχη των αγαπημένων τους. Παιδιά που παρέμειναν για πάντα παιδιά, αλλά και παιδιά που αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν με αγνοούμενο πατέρα στον απόηχο του πολέμου. Έφηβες και γυναίκες που βασανίστηκαν, κακοποιήθηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, κουβαλώντας για πάντα μέσα τους τις φρικαλεότητες και τα βασανιστήρια που έζησαν, αλλά και τις συνέπειες που βιώνουν έκτοτε εδώ και μισό αιώνα.
Η τουρκική εισβολή παραβίασε τα ανθρώπινα δικαιώματά τους, διαμέλισε οικογένειες και τις υποχρέωσε παράνομα να βρίσκονται μακριά από τα σπίτια που γεννήθηκαν, εκτός της γης που μεγάλωσαν, χωρίς την παρουσία του πατέρα, του αδερφού, της αδελφής, της μητέρας, της γιαγιάς, του παππού. Πάντοτε στο τραπέζι θα υπάρχουν μία ή περισσότερες άδειες καρέκλες χωρίς τους αγαπημένους τους ανθρώπους που βρίσκονται στο μακρύ κατάλογο των αγνοουμένων μας.
Οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούν μια άγνωστη, αθέατη, συγκλονιστική πτυχή στην ιστορία της πατρίδας μας. Γυναίκες που έβαλαν σε δεύτερη μοίρα τη ζωή τους και θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Γυναίκες που έμελλε να ζήσουν στα χέρια των Τούρκων έναν διαφορετικό θάνατο που εκτέλεσε τις ψυχές τους. Έζησαν βασανιστικές στιγμές, οι πληγές των οποίων θα παραμένουν για πάντα ανεπούλωτες. Παιδιά που είδαν τους γονείς τους να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια τους. Αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν και αυτό που ήθελαν ήταν στήριξη και αγάπη στα δύσκολα χρόνια μετά την εισβολή. Δεν ήταν διαφορετικά. Απλά είχαν διαφορετικά βιώματα που τα έκαναν διαφορετικά, μα ήταν μοναδικά, όπως όλοι μας.
Απόψε είμαστε εδώ για να τιμήσουμε εκείνες τις γυναίκες που κατάφεραν με τη δράση, τον αγώνα και την αυταπάρνηση τους να συμβάλουν στον αγώνα για δικαίωση και ελευθερία. Εκείνες τις γυναίκες που μπορεί για αυτές ο χρόνος να πάγωσε στο 1974, μισό αιώνα πριν, ωστόσο κατάφεραν με το πείσμα, το θάρρος και τη δύναμη της ψυχής τους να λυγίζουν μπροστά τους ακόμη και οι πιο ισχυροί. Εκείνες τις γυναίκες που κοίταξαν στα μάτια τους κατακτητές, που δεν φοβήθηκαν, που δεν λύγισαν.
Τις γυναίκες που ακόμα και σήμερα δηλώνουν παρούσες. Κι αν πέρασε ο καιρός, κι αν άσπρισαν τα μαλλιά, η καρδιά τους δεν γερνάει. Παραμένει το ίδιο μαχητική.
Για αυτούς τους λόγους, με τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από την τουρκική εισβολή και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, διοργανώνουμε σε συνεργασία με τον Δήμο Στροβόλου την αποψινή εκδήλωση.
Μια εκδήλωση που έχει ως στόχο να αποδώσει το ελάχιστο «ευχαριστώ» της πολιτείας στις γυναίκες σύμβολα της Κύπρου. Οι 15 τιμώμενες γυναίκες στην αποψινή εκδήλωση, κάποιες γνωστές και κάποιες άγνωστες στο ευρύ κοινό, έχουν να μας διηγηθούν και από μια ιστορία. Ιστορίες ξεχωριστές που βρίθουν από πόνο, αγανάκτηση και καρτερικότητα, αλλά την ίδια ώρα γεννούν ελπίδα. Οι ιστορίες τους αποτελούν την πιο τρανή εγγύηση πως αυτός ο λαός έχει παρόν και μέλλον. Βρίσκονται εδώ για να μας υπενθυμίσουν τη δίνη που προκαλεί ένας πόλεμος και τις τραγικές του συνέπειες. Συνέπειες που δεν είναι πάντα ορατές στους πολλούς, αλλά καθημερινό βίωμα των ιδίων. Συνέπειες που έμειναν αόρατες για μας, πίσω από τις κλειστές πόρτες των προσφυγικών συνοικισμών. Συνέπειες που παραμένουν αθέατες για δεκαετίες και άλλες που ακόμα και σήμερα αποτελούν ταμπού για την κοινωνία.
Η αποψινή μας εκδήλωση έχει τίτλο «Κάθε Γυναίκα και Μια Ιστορία – Γυναίκες Σύμβολα της Κύπρου» και εντάσσεται στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασμού που κατάρτισε η Υπηρεσία Ανθρωπιστικών Θεμάτων Αγνοουμένων και Εγκλωβισμένων, στη βάση του Προγράμματος Διακυβέρνησής του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Χριστοδουλίδη για την ανάδειξη αθέατων πτυχών του Κυπριακού δράματος της τουρκικής εισβολής του 1974.
Η σημερινή εκδήλωση αποτελεί τη δική μας δέσμευση, το εφαλτήριο για τις επόμενες δράσεις του Γραφείου μας, αφενός προς την κατεύθυνση να φωτιστούν αθέατες πτυχές της κυπριακής τραγωδίας, αφετέρου για να τοποθετηθεί η αγωνιζόμενη Κύπρια γυναίκα στη θέση που της αρμόζει.
Για αυτόν τον λόγο καταρτίσαμε κατάλογο με τα αγνοούμενα παιδιά της τουρκικής εισβολής. Κατάλογο με τις γυναίκες που πρόσφεραν ή θυσιάστηκαν για την πατρίδα, γυναίκες που υπέστησαν βιασμούς, βασανιστήρια και έζησαν ασύλληπτες θηριωδίες στα χέρια των Τούρκων.
Αποτελεί υποχρέωση μας, και ελάχιστη αναγνώριση εκ μέρους της πολιτείας, η καταγραφή όλων, μα όλων των ανθρώπων μας, συμπεριλαμβανομένων των γυναικών που πρόσφεραν στον αγώνα και ήταν θύματα της τουρκικής εισβολής του 1974.
Στόχος της αποψινής εκδήλωσης είναι, μέσα από τις οφειλόμενες από την πολιτεία τιμές σε αυτές τις γυναίκες-σύμβολα, να ανιχνεύσουμε μια συγκλονιστική πτυχή του Κυπριακού δράματος, την οποία βίωσαν και συνεχίζουν να βιώνουν τα θύματα, αλλά και οι συγγενείς των θυμάτων της εισβολής.
Είναι οι άγνωστες ηρωίδες και ταυτόχρονα τα άγνωστα θύματα του πολέμου. Αυτές που με γενναιότητα και θάρρος συμμετείχαν με τον δικό τους τρόπο στον αγώνα κατά του Τούρκου εισβολέα. Οι γυναίκες που έκρυβαν στρατιώτες στα σπίτια τους, που φρόντιζαν στρατιώτες που κρύβονταν σε σπηλιές, που παρείχαν νοσηλευτικές υπηρεσίες, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή. Είναι οι γυναίκες που παρέμειναν στα χωριά τους, προστατεύοντας τα ανήλικα παιδιά τους, αναμένοντας τους συζύγους και τα παιδιά τους να επιστρέψουν από τον πόλεμο.
Κάποιες από αυτές τις γυναίκες σκοτώθηκαν από τους Τούρκους εισβολείς ή υπέστησαν φρικαλεότητες. Κάποιες ακόμα αγνοούνται, ενώ άλλων εντοπίστηκαν τα λείψανα και ταυτοποιήθηκαν.
Είναι οι αφανείς ήρωες που πολεμούν με την ψυχή τους εδώ και μισό αιώνα, που δεν λύγισαν και δεν κουράστηκαν λεπτό να δηλώνουν την παρουσία τους σε οδοφράγματα και σε εκδηλώσεις, με μοναδικό όπλο τη φωτογραφία του αγαπημένου τους προσώπου, διεκδικώντας το αυτονόητο, την αλήθεια.
Στο πρόσωπο των 15 γυναικών που τιμούμε απόψε αντικατοπτρίζονται όλες οι γυναίκες που υποφέρουν αθόρυβα εδώ και μισό αιώνα, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τα δικά τους τραύματα και που αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου, και προκαλούν δέος και θαυμασμό. Οι γυναίκες που υπήρξαν μάρτυρες εγκλημάτων, φρικαλεοτήτων, τραυματικών περιστατικών και εμπειριών, ζώντας για 50 χρόνια το δικό τους προσωπικό μαρτύριο. Είναι αυτές που έμαθαν δια της βίας να ζουν χωρίς την παρουσία των αγαπημένων τους προσώπων, βάζοντας στην άκρη τις δικές τους συναισθηματικές ανάγκες.
Απόψε έχουμε την τιμή να έχουμε μαζί μας, για να τραγουδήσει αφιλοκερδώς, έναν άνθρωπο που έχει συνδέσει όσο κανένας άλλος καλλιτέχνης το όνομα του και τη μουσική του σταδιοδρομία με τον αγώνα του λαού μας. Μαζί μας είναι ο Γιώργος Νταλάρας, ο οποίος είναι επίτιμος δημότης Στροβόλου και θα τραγουδήσει στην Κύπρο για την Κύπρο. Τον Γιώργο Νταλάρα θα συνοδεύει το φωνητικό σύνολο Διάσταση, ενώ στην εκδήλωση θα συμμετάσχει αφιλοκερδώς και η ηθοποιός Ζωή Κυπριανού, η οποία είναι πάντα στο πλευρό των ευάλωτων ανθρώπων.
Θα ήθελα να απευθύνω ιδιαίτερες ευχαριστίες στους χορηγούς της εκδήλωσης, τον ΟΠΑΠ Κύπρου και την FREEDOM FINANCE EUROPE, καθώς και το ΡΙΚ ως χορηγό επικοινωνίας. Επίσης, ευχαριστίες στη δημοσιογραφική ομάδα του REPORTER που εθελοντικά βοήθησε στις συνεντεύξεις και το βίντεο με τις τιμώμενες γυναίκες.
Κλείνω αυτό τον σύντομο χαιρετισμό με την ευχή για δικαίωση των πεσόντων και των αγνοουμένων μας, καθώς και των αφανών ηρώων της τραγωδίας της Κύπρου που για μισό αιώνα υποφέρουν βουβά, μα καρτερικά συνεχίζουν να αγωνίζονται και να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή διατηρώντας ζωντανό το «Δεν Ξεχνώ» ως κομμάτι της ιστορίας και της ψυχής μας.
(ΡΜ/ΓΣ/NΓ)
Σχετικά Ανακοινωθέντα